Curaçao national football team maakt zijn allereerste WK-debuut in het grootste WK ooit, met 48 deelnemende landen en 104 wedstrijden. Hoeveel is te veel? Het WK 2026 in de VS, Canada en Mexico is het grootste WK ooit, met 48 deelnemende landen en 104 wedstrijden. Maar is groter ook beter? En wie wint er nu écht bij een ‘supersized’ WK? Met een uitgebreid format van 48 teams – in plaats van 32 – en een toernooi dat bijna zes weken lang zal duren – tien dagen langer dan normaal – zal dit _supersized_ WK het uithoudingsvermogen van zowel spelers, supporters als de media tot het uiterste op de proef stellen. Tv-kijkers zullen in de eerste fase van het WK liefst twaalf verschillende kwalificatiepoules met vier ploegen moeten volgen. Vier landen maken daarin straks hun debuut, waaronder het kleine Curaçao, het kleinste land qua bevolking dat zich ooit heeft gekwalificeerd. Jordanië, Kaapverdië en Oezbekistan zijn de andere nieuwkomers. Terwijl ook Haïti en DR Congo zich voor het eerst sinds 1974 hebben geplaatst voor het wereldwijde voetbalfeest in het land van president Donald Trump. Dat levert straks ongetwijfeld een aantal hartverwarmende verhalen op. Zoals deze van de Haïtiaanse doelman Josué Duverger (FC Cosmo Koblenz in de vijfde afdeling in Duitsland) en verdediger Tommy Smith van Nieuw-Zeeland (Braintree Town in de vijfde klasse in Engeland); twee spelers die vanuit de anonimiteit van het regionale voetbal respectievelijk straks wereldsterren als de Braziliaan Vinicius Junior en Kevin De Bruyne in de ogen zullen kijken. Maar of dat de neutrale voetballiefhebber zal kunnen overtuigen om dit soort wedstrijden tussen David en Goliath ook écht op tv te volgen, valt te betwijfelen. Het nieuwe WK-format met 48 is niet alleen complex en onoverzichtelijk. Sportief gezien dreigt de kwaliteit van de wedstrijden te dalen doordat er meer zwakkere landen deelnemen, wat kan leiden tot grotere niveauverschillen en minder spannende wedstrijden. Critici vrezen dan ook dat het vlaggenschip van de wereldvoetbalbond Fifa zijn breekpunt stilaan heeft bereikt. “Het grootste gevaar is de verwatering van het spektakel”, aldus een van de critici.